Harry Nikken op 'm/v Doulos' mei-juni 2009
Op deze pagina probeer ik mijn reisverslag bij te houden. Klik hier voor een beschrijving van mijn zendingsreis op de Doulos in de zomer van 2009.
Er zijn alweer weken verstreken sinds de laatste update. Sorry daarvoor! Er zat een hectische tijd tussen de vorige update en nu. Ik merk ook dat het moeilijk is om mijn aandacht naar buiten te richten.
In Keelung, Taiwan, kwam er een groep hoge politie officieren aan boord die ik mocht verwelkomen. Wat ik totaal niet verwachtte; maar enkelen van deze officieren gaven tijdens dezelfde ontmoeting hun leven aan Jezus. En veel vroegen aan ons om voor hun en hun familie te bidden, wat we ter plekke deden. Zo mochten we weer eens zien hoe onverwachts en bijzonder de Heer kan werken in het leven van mensen.
De afgelopen tijd was leuk en zwaar tegelijk.
Het varen van Taiwan naar Hong Kong was bijvoorbeeld spannend. Ik werd de eerste nacht als kapitein al uit bed gebeld door de
stuurman van de wacht. Er waren in het donker veel kleine vissersbootjes om ons heen, in hevige regen, waardoor we zelfs op de radar weinig konden zien. Na een tijd met z'n allen gespannen in de regen en op de radar te hebben getuurd in een inktzwarte duisternis werd de regen minder en konden we weer wat verder zien en ben ik weer te kooi gegaan.
Voordat we Hong Kong binnenliepen moesten we nog ten anker om reparaties onder water uit te voeren. Alles van waarde onder het schip is er in de Philippijnen nl. afgesloopt door 'duikerdieven'! Men zag destijds de hele dag
belletjes rond de Doulos, maar de politie stond machteloos, want die is alleen werkzaam boven water! Zelfs ons grove inlaatfilter was er af gehaald, waardoor we constant troep in onze filters kregen. Op de fotos ziet u onze duikers aan het werk om een noodreparatie hieraan uit te voeren.
Mitch en David klaar om te duiken net buiten Hong Kong.
Mitch, David en Hoofd Machinist Dominique bekijken de metingen
die ze onder water
verricht hebben en waarvan aan boord een
copie van het
inlaat rooster gemaakt wordt
Het binnenlopen van Hong Kong viel erg mee. Door de economische crisis is het erg rustig in de haven, waardoor het varen hier in de haven een stuk makkelijker is dan normaal. Normaal is het ongelofelijk druk.
We hebben 2 vrij ernstige ongelukken met opvarenden meegemaakt en 2 zgn. 'typhoon signals'. Gister ging er een tropische storm vlak langs Hong Kong, waar we nu liggen. De Heer heeft ons echter in alle 4 gevallen bewaard. De gewonden waaronder 1 met een schedelbreuk(!), iemand was van de trap gevallen, zijn inmiddels weer flink opgeknapt. Overal in Hong Kong zijn nu dagelijks teams werkzaam die mensen over Jezus vertellen en er is ook een team bezig met praktische hulp. Hong Kong is nl. niet alleen maar rijk. Hong Kong bestaat uit vele eilanden en er zijn nogal wat dorpjes die vrij arm zijn.
Margriet, mijn vrouw, is deze weken bij me en dat is natuurlijk erg fijn. De vorige keer was ik 3 maanden weg van huis op de Logos Hope en dat was toch wat te lang.
Mijn werk als kapitein blijft uitdagend en ook wel moeilijk door het ontbreken van een vaste eerste stuurman. Ik kan door mijn dubbele functie als eerste stuurman niet alle aandacht geven aan het dek departement en als kapitein weer niet alle aandacht geven aan de andere departementen en het dagelijkse bedrijf. Ik probeer me op het belangrijkste te richten en dan sneeuwen andere dingen weleens onder. Bidt aub dat de Heer deze moeilijke situatie verhelpt door tot het hart van een geschikte eerste stuurman te spreken.
Gistermorgen begon onze 'sabbatsweek' hier aan boord. Dat is de enige week in het jaar dat de opvarenden een weekje vrij hebben. OM heeft weinig centjes, dus veel geld om leuke dingen te doen of om lekker eten te kopen is er niet. Met 325 man aan boord is het al een hele klus om iedereen iedere dag weer te voeden. Gistermorgen op de eerste dag van de sabbatsweek werd ik wakker gebeld door de matroos bij de loopplank. Of ik naar de kade wilde komen om een paar heren te spreken. Ze bleken officieren van een Amerikaans schip aan de overkant van de haven. Ze moesten het droogdok in en moesten van hun koel- en vries proviand af omdat de stroom er af gaat. Dus dacht de kapitein, misschien wil dat oude schip aan de overkant het wel!
's Middags trokken we er met 20 jongelui in 3 Doulos busjes naar toe en konden we honderden kilos vlees, ijs en allerlei andere lekkere dingen in ontvangst nemen. Onze jongelui waren echt opgetogen, want iedereen ervoer het als 'God's Voorzienigheid in Actie' precies in de week dat we met het schip een dagje uit wilden gaan om te barbequen met z'n allen. Voor duizenden euro's aan voedsel hebben we terug gebracht naar de Doulos.
De bediening hier was echt heel goed. Er heerst een grote openheid en belangstelling voor het Evangelie. Er waren ook duidelijk meer kerken en minder huistempeltjes dan tijdens het laatste bezoek van de Doulos volgens de mensen die hier al lang aan boord zitten.
Ik hoorde van onze hoofdmachinist van een kerkdienst in de stad waar o.a. mensen van de Doulos getuigden en waar 70 mensen tot geloof kwamen.
Zelf leerde ik een Taiwanese soldaat kennen die
graag wilde weten wat het christendom inhield en hoe hij een relatie met Jezus kon hebben.
We hebben na afloop van het gesprek samen gebeden.
Waar is de tijd dat we 1 of hooguit 2 telegrammen via morse aan boord kregen?! Nu is er een dagelijkse vloed van emails die antwoord eisen! En door het zgn. 'International Safety Management' systeem moeten we heel gestructureerd aan veel regeltjes tegemoet komen en heel veel rapporteren. Dit systeem vertelt ieder schip hoe te werken en te voldoen aan het woud aan regels en procedures dat er tegenwoordig is. Ik moet er erg aan wennen, vroeger waren we min of meer eigen baas en dat was toch een stuk prettiger.
Momenteel is het schip in absolute rust. We hebben net een stille middag gehad waar je geacht werd alleen op de kade te praten met elkaar en niet aan boord. Er is een spreker uitgenodigd om de vermoeide zielen hier een week lang te verfrissen met een dagelijkse onderhoudende preek. Een week per jaar vind ik zelf een beetje weinig om de batterij te vullen, maar meer zit er kennelijk niet in in deze moeilijke tijden.
Ik zelf heb absoluut geen behoefte aan sabbatsweek, ik ben tenslotte net van huis. Voor mij is het de kans om me een beetje verder in te werken:)
Vanaf 6 mei liggen we in Hong Kong, dat is de drukste en meest chaotische haven ter wereld om binnen te varen, dus u kunt alvast voor ons (en mij) bidden dat alles goed zal gaan!
Ivm de Mexicaanse griep zullen we daar mondkapjes op moeten in de openbare ruimtes aan boord. Ben benieuwd hoe we moeten eten;-)
Ook
moeten we de hele dag handen wassen. En niet alleen wij, maar ook alle duizenden bezoekers! De hele dag handen wassen! Dat gaat ons een vermogen aan antibacteriele spray zeep kosten. De scheepsdokter is nu op jacht naar iets betaalbaars.
-Nog steeds geen ervaren eerste stuurman gevonden voor de periode vanaf 11 juni!
-Bidt dat niemand aan boord de Mexicaanse griep krijgt terwijl we in Hong kong liggen (en zo intensief met de bevolking in aanraking komen). Dat kan grote consequenties hebben.
Dank u voor uw gebeden. Ik ben nu een week in functie en het gaat redelijk goed. Ik ervaar Gods rust en kracht om me in te werken! Dank U Heer! Tegen de tijd dat we hier vertrekken (4 juni) denk ik aardig ingewerkt te zijn.
Het lukt echter maar niet om een ervaren eerste stuurman te vinden. Nu is de ervaring nog
aan boord, maar zoals het er nu uitziet ben ik over 3 weken omringt door stuurlieden zonder enige ervaring op de schepen van OM. En dat terwijl dit ook mijn eerste reis op de Doulos is. Dit is mijn grootste zorg. Het schip is zo complex dat we een heleboel kennis kwijt kunnen raken mbt procedures, training van de bemanning (safety en security), de organisatie van het dagelijkse bedrijf en gewoon waar alles zich bevindt. En dat terwijl ik hiervoor de wettelijke aanspakelijkheid draag. Deze situaties komen vaker voor bij OM. Maar we hebben een voorzienende God. Bidt hiervoor alstublieft, wij doen dat hier aan boord ook!
Ik ben echt onder de indruk van de lokale Taiwanese mensen. Ze zijn zo vriendelijk! Ik kwam gister een Nederlandse student chinese taal tegen hier aan boord en die vertelde dat dat eigenlijk op het hele eiland zo is (dus niet alleen de bezoekers die ik aan boord tegenkom).
Ik kom weinig aan de wal tot nu toe. Er is een dagelijkse heel sfeervolle avondmarkt hier vlakbij waar duizenden uit de buurt naar toe komen. Het voedsel in de honderden kraampjes ziet er redelijk schoon uit allemaal, toch ben ik heel
voorzichtig om hier op straat te eten. Geen zin om ziek te worden met dat super-exotische eten hier.
Er komen veel boedhistische mensen aan boord, zelfs monniken! En dat geeft ons een geweldige gelegenheid om ze ook kennis te laten maken met Jezus de Messias. Er speelt vaak een Chinees gospel koor naast het schip waar drommen mensen op af komen.
Ik ben nu een paar dagen in functie en zie al snel meer op mijn 'bordje' liggen. Gelukkig heb ik nog een 'volle batterij' en zijn er veel mensen die voor me bidden!
Vanmorgen hebben we een veiligheidsoefening waarbij iedereen het schip evacueert. Daar moeten we toestemming voor hebben want de security is hier heel hoog. Er vaart ook constant een politieboot naast ons als
bewaking. Zie foto. Vanavond is het I- Night. Dan wordt Tales of The Two Kingdoms opgevoerd in een theater: een toneelstuk (drama) dat de schepping/zondeval en het evangelie uitbeeldt. Ik heb het 15 jaar geleden voor het laatst gezien en ben benieuwd hoe het er na al die jaren uitziet!
Eindelijk een plekje gevonden waar ik deze pagina kan updaten. In mijn hut kon ik niets
uploaden, maar hier in de eetzaal wel! Ik zit inmiddels een week aan boord van de Doulos in Taiwan. De eerste dagen was het schip en de bediening wat overweldigend; zoveel mensen opeens om me heen. Het schip is ook groter en ingewikkelder dan ik in gedachten had; 135 meter lang en van de onderste hutten tot het kompasdek is precies 10 verdiepingen. Er komen 4000 mensen per dag aan boord om het schip te bekijken. Je kan de hele dag een tour krijgen en er is natuurlijk de book exhibition met vele titels christelijke en educatieve boeken. Maar er zijn ook kookboeken, romans en kinderboeken. Ook komen er mensen naar de conferenties aan boord. Verder zijn er nu zendingsteams op diverse plaatsen. En is een groep van ons bezig met een 'Faith trip', waarbij ze 3 dagen in geloof moeten leven op het eiland. Dat is onderdeel van een intensieve training hier aan boord
Na een paar dagen in de eerste haven Hualien vertrokken we naar de tweede haven
Keelung. De zeereis was voornamelijk 's nachts. Toch hebben we 's morgens nog een dolfijn gezien die de boeg van de Doulos opzocht. De brug uit 1914 is zo klein dat ik af en toe naar buiten moest omdat ik in de weg stond. (Ik was er slechts om te kijken). Zoals vroeger gebruikelijk was staat de brug in het midden.
Vanmorgen ben ik geinstalleerd en is er voor mij en de vertrekkende kapitein gebeden. Vanmiddag vertrok hij vervolgens naar huis in Kopenhagen.
Morgen verhuis ik naar de kapiteinshut en kan ik beginnen met me een beetje te organiseren.
-Dank voor een veilige reis naar het schip!
-Dank God voor de gezondheid van de mensen hier aan boord.
-Bidt dat we gespaard blijven voor typhonen.
-Bidt dat we geen last krijgen van- of over de Mexicaanse griep. We hebben Mexicanen aan boord en de authoriteiten zijn knap zenuwachtig. We hebben in Taiwan al 2 dagen achter elkaar tweemaal daags voor ze moeten temperaturen: dat zijn 4x350=1400 metingen: een grote belasting voor de scheepsdokter en de 2 verpleegsters.
-Bidt aub voor wijsheid voor mij om alles te kunnen bevatten, de juiste beslissingen te kunnen nemen en om op de goede dingen te letten.
Volgende keer hoop ik wat foto's voor jullie te hebben op deze pagina.
Hartelijke Groet en God's Zegen toegewenst,
Harry.
Vertrek naar Hualien, Taiwan.
- mijn todo lijstje wordt kleiner, maar is nog niet klein genoeg. Ik moet er vandaag nog even flink tegenaan.
================================================================
Kijk voor meer informatie op www.doulos.org
Een interessante site gewijd aan de geschiedenis van het schip is: www.ssmaritime.net