Kindertehuis Hammu Pangia op Sumba

Klik hier voor een reisverslag uit 2008 naar kindertehuis Hammu Pangia

In juni 2004 is Fien Wutun van Nederland naar Indonesië geëmigreerd. Haar doel was een gezinsvervangend kindertehuis te openen op het eiland Sumba voor wezen en kinderen die niet door hun vader of moeder verzorgd kunnen worden.

De stabiele ontwikkeling van kinderen is immers onlosmakelijk verbonden met de veiligste en vertrouwdste plek die er is voor kinderen: het gezin. Enkele maanden later, op 28 oktober 2004, opende kindertehuis Hammu Pangia (Een fijne plek) zijn deuren. Inmiddels begint Hammu Pangia aardig vol te raken en hebben we met onafgebroken hulp vanuit Nederland en de staf hier op Sumba aan inmiddels 25 kinderen een menswaardig bestaan kunnen geven. Voor ons zijn het echter niet zomaar kinderen. Samen vormen we een uniek gezin waarbinnen de kinderen God’s waarden en normen leren kennen.’

• Wilt u meer informatie ontvangen over hoe u het werk op Oost Sumba de komende tijd gericht financieel kunt ondersteunen? Neemt u dan contact op met het thuisfrontteam van Fien Wutun info@kindertehuisoostsumba.nl en geef uw naam en adresgegevens door. Het thuisfrontteam zorgt ervoor dat u deze specifieke informatie netjes op uw huisadres toegestuurd krijgt.
  
• Als u dit project financieel wilt ondersteunen, kunt u dit doen door uw gift over te maken op
  bankrekeningnummer: 43.16.78.715 t.n.v. SIZ (Stichting Indonesia Zending) te Roosendaal
  o.v.v Fien, Sumbaproject.
  
• Fien's correspondentie loopt via het thuisfrontteam

Reisverslag van bezoek kindertehuis Hammu Pangia

Datum: 13-18 november 2008: Karin en Peter Deege

We waren blij dat Theo keurig op tijd ons zat op te wachten in de lobby van het hotel.  Hij vertelde ons hoe het werkte op Bali in het verkeer, in de winkels met afdingen en misschien de mogelijkheid van contact met de architect van de nieuwbouw.
De tickets voor de binnenlandse vlucht van Bali naar Sumba had hij voor ons geregeld, omdat dat alleen daar kon en niet vanuit Nederland. Uiteraard wilden wij zo snel mogelijk naar het kindertehuis Hammu Pangia!

15 november 2008
Het hotel op Bali had zeer goede faciliteiten. Na een goede nachtrust en ontbijt, namen we de Bluebirdtaxi naar het vliegveld. Om 13.00 uur vertrok het vliegtuig naar Sumba.
Ongeveer 1 uur en 10 minuten was de vlucht in een Fokker 100. Een aantal stoelen waren stuk. En mensen liepen met groente en fruit in de tassen alsof ze even naar de markt waren geweest voordat ze naar familie gingen. Als ik dat had geweten………….
Op Sumba stap je uit aan het einde van de betonnen landingsbaan. 100 a 200 m lopen naar een kantoor. Fien stond met Yenni en enkele kinderen te wachten bij een hek; ze konden onze handbagage alvast overpakken. De 3-meter-lange kofferband rolde niet. Men moest snel zijn om de koffers te pakken, want anders vielen deze op de grond.
Fien bracht ons eerst naar het hotel en later naar het kindertehuis.
De kennismaking met de kinderen en de stafleden was erg leuk. Ze stelde zich allemaal voor en neusden als groet.

De stafleden zijn

1. Yanti: de secretaresse, was toen hoogzwanger en is inmiddels bevallen van een dochtertje; ze is nu met zwangersschapsverlof;
2. Menzi: een ouder staflid; ze kookt voor Fien;
3. Yenni: spreekt redelijk engels; ze danst en zingt met de kinderen; speelt gitaar en keyboard;studeert voor voorganger in de school die verbonden is aan de kerk van pak Andreas; ze gaat erg leuk en positief met de kinderen om; je ziet dat ze van de kinderen houdt; ze is misschien té lief voor de kinderen. Door haar nog jonge leeftijd moet ze leren kinderen te vermanen als het nodig is.
4. Yaja: spreekt enkele woordjes engels; ze is ook erg lief voor de kinderen; ze danst en zingt met de kinderen; ze speelt de gitaar en weet kinderen te stimuleren om mee te doen/luisteren; ze is ook nog erg jong,verlegen en moet ook nog leren kinderen te vermanen/straffen op een verantwoorde manier.
5. Dorkas: een jong meisje dat veel in de keuken staat voor de kinderen;
6. Natasja: een jong en verlegen meisje dat veel in de keuken staat voor de kinderen;

De kinderen zijn:

Fien Wutun is een echte oma voor ze. Ze vertrouwen haar volkomen en vertellen haar dingen die ze niet aan de stafleden zouden/willen vertellen. Ze zoeken dan troost of rust bij haar.

Ella was er als gast. Zij sliep in de gastenkamer. Zij deed ook vaak spelletjes met de kinderen. Erg leuk en leerzaam voor de kinderen.

Enkele problemen die wij in het kindertehuis gezien hebben:

1. Malaria ligt op de loer; eigenlijk moet er een staflid met een ziek kind naar een huisarts zodra een kind koorts houdt voor langer dan 24 uur. Dit kind moet dan wel goed drinken en paracetamol krijgen om de 4 uur.
2. Als ‘oma’ Fien merkt dat ze malaria heeft, moet ze ook naar de huisarts voor een kuur. Niet te lang wachten hiermee! De afweer gaat omlaag namelijk en je bent vatbaarder voor andere ziektes geworden.
3. Knokkelkoorts kun je vooral ’s avonds oplopen. Daarom is dunne kleding met lange mouwen / pijpen het beste.
4. De kinderen eten 3x per dag witte rijst/groente/niet altijd stukje vis of vlees. Fruit en snoep alleen als visite het meeneemt.
5. De stroom valt wekelijks wel een of twee keer uit. Als de stroom weer aan gaat, dan gaan apparaten (koelkast, computer, tv, enz.) vaak stuk van de piekbelasting die dan ontstaat. Belangrijk is dat stafleden, wat ze echt nog moeten leren, op dergelijke momenten de stekker uit het stopcontact halen, zodat de piekbelasting voorkomen wordt. Want …..
1. Zonder koelkast in zo een heet land: dat betekent dat je dagelijks boodschappen moet doen. Voedingswaren gaan verloren en koelkast is kostbaar.
2. Zonder computer in zo een druk kindertehuis: de communicatielijn naar Nederland, maar ook het middel om boekhouding bij te houden en post te verzorgen.

Er werd voor ons gezongen en gedanst door de kinderen en enkele stafleden. Erg leuk. De kinderen en stafleden fleuren helemaal op als je ze een complimentje geeft. Toch is het complimenteren (als ze iets goeds doen) ook heel belangrijk. De meeste stafleden zijn jonge meiden, die zelf ook geen goede opvoeding hebben genoten. Ze zijn erg verlegen en spreken je aan met tante.
Wij deelden petjes, waterschoentjes, sportbroekjes, kleding, sokken,houten spelletjes, LOCO leerzaam spel, tandenborstels en tandpasta uit.
Aansluitend gaf Karin een tandenpoetsles aan de kinderen en stafleden. Het was wel duidelijk dat de oudste kinderen het goed konden volgen; ze deden direct hun best. Maar de 5-9 jarigen lieten hun tandenborstel vaak vallen of ze gingen ermee spelen. Ik raadde de stafleden aan om bij hun ‘na te poetsen’.
De avondsluiting was fijn. Iedereen zat in een kring op de grond en luisterden naar wat er werd gelezen uit de Bijbel. Ze zongen er wat liedjes bij en waren blij.

16 november 2008
Zondagmorgen begon vroeg voor ons! Om 6.00 uur op, opfrissen en ontbijten. Van 7.00-9.00 uur maakten we de kerkdienst mee waar Fien/ wat stafleden en alle kinderen naar toe gaan. Deze dienst was te vergelijken met onze evangelische dienst in Nederland. Naderhand kwam de kennismaking met Pak Andreas, de voorganger.  We hebben hem uitgenodigd voor een informatief vergadermoment bij ons in de hotelkamer op 17 november, maandagmorgen 9.00 uur.
De rest van de dag hebben we doorgebracht met de kinderen/mensen van het kindertehuis Hammu Pangia. Spelletjes uitgelegd aan de stafleden en aan enkele kinderen. Hoewel het programma van wasdraaien, ophangen en was opvouwen doorging. Ook zagen we hoe de kinderen met gitaarmuziek en keyboardmuziek leuk konden zingen. Er werd gedoucht in een kleine dichte ruimte.
’s Middags hebben we tevens nog overleg gehad met de jurist die Fien bijstaat in belangrijke juridische aangelegenheden waar een kindertehuis mee te maken heeft. Met hem hebben we overlegd over de juridische structuur, de bouwvergunning en bestuur van de stichting nu Theo vertrokken is. ’s Avonds weer de avondsluiting mee gemaakt.

17 november 2008
’s Morgens konden we rustig aan doen. We hadden om 9.00 uur een afspraak met de voorganger die ook adviseur is van de yayasan waar kindertehuis onder valt. Na een goed gesprek konden we tot enkele belangrijke afspraken komen die de toekomst van het kindertehuis ten goede komen. ’s Middags zijn Fien, Ella en wij naar Londa Lima gereden. Dat ligt ca 7 km buiten de stad waar het terrein met de nieuwbouw zich bevind. Zeezicht, strand en de doorgaande weg voor hun poort langs. De poort (2) is hoog. Aan weerszij van de poort begint een hoge muur van 2 meter hoogte. En dat voor een omtrek rond 2 hectare grond. Helaas is deze investering hard nodig geweest om te voorkomen dat omwoners bouwmaterialen stelen en voor de toekomst ongewenst bezoek tegen te houden.

Na ca. 100 m lopen vanaf de weg bevinden zich links de 3 gebouwen in aanbouw. De muren zijn al allemaal opgetrokken.
Het hoofdgebouw (3), het achterste gebouw, is wat hoger gebouwd, omdat de grond eerst gelijk gemaakt moest worden met keien en cement. Met drie brede trappen kun je naar de entree komen. Ook ter bescherming van wateroverlast is dit een uitkomst!

De Asrama’s, (= slaapzaal) zijn de loodrecht voor het hoofdgebouw gelegen slaapzalen. Er is een asrama (5) met 5 slaapkamers en een asrama (4) met 6 slaapkamers; iedere slaapkamer is voorzien van een aparte ruimte voor wc en afgescheiden douche.
In het midden van de asrama’s is er een open ruimte grond.

(Ruwe schets van terrein en ligging van de gebouwen)

Alle muren staan al! Het is geweldig groot. Het is wel goed te zien dat al het geld goed besteed is aan een lange degelijke muur om de voorste 2 hectare grond. Een mooie stevige poort. En de gebouwen staan al goed gefundeerd; er moet alleen nog een dak op. Deels is dit geld al binnengekomen van sponsoren.

Dus nu blijkt dat de daken, ramen, deuren en interieur (tegels, wc potten, douches, keuken enzovoorts) nog moet worden aangebracht, is deze vraag bij de architect neergelegd. (Dit gesprek is later op Bali gevoerd met de architect (die alleen bahasa kon spreken) en Theo wilde wel voor ons tolken Het werd een kort maar krachtig gesprek met hen. De antwoorden heeft hij naar ons gemaild toen we weer in Nederland waren. De bedragen gelden in 2008. In 2009 zullen de grondstoffenkosten weer stijgen.)

’s Avonds hebben we afscheid genomen van de kinderen en de staf. Slechts een paar dagen zijn we daar geweest, maar het was een intensieve tijd met hen en je leert iets kennen van de omstandigheden waarin de kinderen nu leven en waar ze uit vandaan komen. Hartverwarmend om te zien hoe je door relatief geringe bijdrage levensveranderend kan mee helpen hier.
En de liefde die je terugkrijgt van de kinderen, maar ook de staf is een warme deken.

De volgende dag zijn we door Fien, Yenni en enkele kinderen naar het vliegveld gebracht en vlogen we terug naar Bali. Ons verblijf op Sumba was ten einde.

Link naar de site van Fien's Kindertehuis Hammu Pangia

Direct naar de SIZ-Zendingsvelden:
Papoea Nieuw Guinea (Remi & Tjandra) - De Molukken (Paul) - Sumba (Fien) - Schepen (Harry)

Uw opmerkingen of vragen over onze bediening en deze site zijn van harte welkom: zie onze Contact Pagina.