Waar is onze tijd gebleven? Slechts 6 maanden geleden verlieten we Papoea Nieuw Guinea voor ons verlof en nu melden we ons weer vanuit Papoea Nieuw Guinea. :) Hoe vat je 6 maanden verlof en alles wat we meegemaakt hebben samen op 1 pagina?

Samengevat, het verlof was een geweldige ervaring!!! We maakten zoveel fijne bezoeken, reden 26.388 km om veel van jullie te zien, konden over onze bediening delen in 8 kerken en veel kleine groepen en andere samenkomsten, organiseerden verscheidene 'open huizen', deden herhalings-trainingen waaronder 'ontsnappen onder water', onze kids herinnerden enkelen van hun vrienden van 4 jaar geleden, we winkelden veel voor onze volgende 3 1/2 jaar hier. We aten voedsel waar je van aankomt en nu proberen we dat gewicht weer kwijt te raken.

Het kostte ons niet veel tijd om weer te wennen hier in Papoea Nieuw Guinea maar er vielen ons wat veranderingen op, voornamelijk hoeveel de prijzen zijn gestegen in Papoea Nieuw Guinea. Veel van jullie vroegen ons om wat te vertellen over het leven hier en de verschillen, dus hier volgt wat vergelijkingsmateriaal: kip is nu ruim 9 euro per kilo, gehakt is 11 euro per kilo, 1 dozijn eieren kosten 3 euro en melk is 2 euro per liter.

Kort na aankomst hier werd Remi uitgeleend aan MAF Papoea Nieuw Guinea. Gedurende 6 tot 12 maanden helpt hij de MAF hier in Papoea Nieuw Guinea, want ze hebben een acuut tekort aan piloten. Het volgende is van een MAF bericht: "Vandaag
telde ik hoeveel vliegtuigen er daadwerkelijk vliegen; slechts 3 toestellen met 5 piloten. Het is een ontnuchterend cijfer vergeleken met een jaar geleden toen we meer dan 20 piloten hadden, of 4 jaar geleden toen we bijna 30 piloten hadden."

Remi vloog solo afgelopen vrijdag en tegen eind februari zal hij 2 MAF diensten zelfstandig vliegen: Nadzab en Madang. Het MAF toestel zal in Ukarumpa gestationeerd zijn waar wij wonen, zodat hij slechts 1 a 2 nachten per week weg zal zijn. Dus nu vliegt hij hetzelfde soort toestel als van SIL, maar met andere kleuren en wat andere procedures. Het grootste verschil is het papierwerk en het ticket systeem waar wat tijd voor nodig is om aan te wennen.

Tjandra is terug in haar oude baantje als Business Manager op de Communications en Technology Services' afdeling. CTS is blij dat ze terug is, maar ze is ook regelmatig op de middelbare school te vinden waar ze 'leert om anderen te leren pottenbakken'! Tjandra vindt het reuze leuk en de studenten idem dito.

Amanda, Anthony en Angelina vinden het heerlijk om weer terug te zijn op school alhier. Ze doen alledrie behoorlijk goed hun huiswerk. We hopen dat ze dat het hele schooljaar zo volhouden.

Een vriend nodigde ons uit naar een stuwmeer alwaar we konden waterskieen.
Het was de eerste keer voor Amanda en ze kon vrij makkelijk op de skies staan! We hadden dus al wat gelegenheid voor wat ontspanning hier :)

Enkele piloten onder u vroegen ons om meer te schrijven over hoe het is om te vliegen in Papoea Nieuw Guinea als zendeling. Commerciele lijndienst piloten hebben normaliter mensen die het vliegtuig laden voor hun, die de passagiers ontvangen, de piloten de weersinformatie geven en het toestel vullen met kerosine, het toestel repareren en gevaarlijke stoffen afhandelen. Ze hebben niets van doen met tickets en geld. Op het zendingsveld is de zendeling vaak genoodzaakt dit alles te doen.

Alle piloten in Papoea Nieuw Guinea moeten een 'Gevaarlijke Stoffen' cursus gedaan hebben. Remi's cursus is na 2 jaar bijna verlopen, dus moest hij een refresher doen. Enkele van de dingen die hij leerde zijn: 'welke gevaarlijke stoffen zijn toegestaan onder welke omstandigheden' en 'hoe ze verpakt moeten zijn'. En wat te doen bij een lekkage of na een ongeluk. Hoe de formulieren ingevuld moeten worden. Ook welke stoffen bij elkaar mogen (en zo ja, hoeveel van elk), etc. Remi wist niet dat er letterlijk duizenden gevaarlijke stoffen zijn die mogelijk vervoerd kunnen worden door de zendingsvliegtuigen. Sommige stoffen hebben meer letters in zich dan het hele alfabet.

We zijn heel erg blij terug te zijn op de plek waar God ons roept: in Papoea Nieuw Guinea. Dank aan jullie allen voor jullie deel om ons hier te krijgen en te houden. Wij kunnen niet hier zijn zonder jullie. We moeten toegeven dat alle sneeuw in Langley, Canada ons teveel werd! Sneeuw kennen we hier namelijk niet in Papoea Nieuw Guinea.

We vinden het heel erg leuk om van jullie te horen! We kunnen emails tot 6 mb ontvangen zonder problemen of kosten, dus voel je vrij om een familie foto op te sturen! Helaas is surfen op het internet erg duur hier, dus we kunnen ons Facebook accounts niet meer bijhouden.

Onze kids vinden het ook geweldig om emails te krijgen en zijn erg goed in het beantwoorden van mail. Dus, kinderen overal, als jullie een emailtje willen ontvangen, zendt dan onze kids er een!!!

Nogmaals bedankt en veel zegen toegewenst,

Remi, Tjandra, Amanda, Anthony en Angelina