Fam.van Wermeskerken verlaat Papoea Nieuw Guinea!

(waar gaan ze mogelijk naar toe: bekijk een optie)

Beste Co-piloten,

"Als ik 1.000 levens had, zou ik ze allemaal geven voor China" - Hudson Taylor

22 Jaar geleden voelde Remi precies hetzelfde toen hij voor het eerst Canada verliet om als zendeling in Indonesië te gaan werken, wetende dat hij weg zou gaan voor de lange termijn. We zijn enorm gezegend door onze Heer, maar ook door u, onze supporters, tijdens deze 22 jaar. Onlangs hebben wij verslagen ontvangen uit Indonesië hoe enkele van de bedieningen waar we bij betrokken waren nog steeds levens van mensen beïnvloedt en vruchten opleveren voor Zijn Koninkrijk. Onze harten zijn daar nog steeds en we zijn nog steeds betrokken bij verschillende bedieningen aldaar.

De verhuizing naar Papoea-Nieuw-Guinea is ook een grote kans om te helpen Gods Woord te verspreiden naar velen die nog nooit een Bijbel hadden in hun eigen taal. Tjandra en onze kinderen hebben ook bijgedragen aan de vele 'variaties in onze bediening' hier, en wij zouden graag op het zendingsveld blijven voor nog eens 22 jaar of meer.

Helaas, tijdens de laatste paar maanden is het zeer duidelijk geworden voor ons dat er een nieuw seizoen begint in ons leven. Het is moeilijk om een lijst te maken van alle dingen die hebben bijgedragen tot onze beslissing Papoea-Nieuw-Guinea te verlaten, maar laat ons enkele punten opnoemen voor jullie die met trouwe gebeden ons terzijde staan.
Remi was onlangs in de Verenigde Staten en in Canada voor training en merkte dat zijn vader snel veroudert en zijn gezondheid komt nu op een punt waar hij hulp nodig heeft. We onderzoeken de mogelijkheden om hem bij ons in te laten trekken.

Iemand zei dat onze kinderen echte TCKs zijn (Third Culture Kids). Dit betekent dat zij afkomstig zijn van de ene cultuur, dan gaan naar een andere cultuur en behoren tot geen van beide, maar beginnen een derde cultuur. Het is verbazingwekkend om te zien hoe goed TCKs opschieten met andere TCKs, zelfs als ze niet afkomstig zijn van soortgelijke culturen. Toen iemand erop wees dat onze kinderen niet TCKs maar FCKs (Vierde Cultuur Kids) zijn werd het ons steeds meer en meer duidelijk dat onze kinderen blijven schakelen tussen vier culturen en dat ze gevoelsmatig deel uitmaken van: Canadese, Nederlandse, Indonesische en Papoea-Nieuw-Guinea culturen. Op elk moment, kan voor hun de volgorde veranderen van wat hun belangrijkste cultuur is. We hebben diverse malen gehoord: "Wij zijn geen Canadezen!" Amanda heeft nog een jaar van de middelbare school tegoed, Anthony 3 en Angelina 4. We willen enige tijd in Canada leven voor onze kinderen naar de universiteit gaan om hun leven wat te laten acclimatiseren in Canada zodat ze goede kleine "Canucks" worden voordat ze het Canadese leven ervaren op hun eigen kracht.

Tjandra is nog steeds een Indonesisch staatsburger en moet nog de immigranten status krijgen. Ze is altijd als bezoeker mee naar Canada gegaan tijdens onze vakanties. De Canadese regering heeft onlangs haar aanvraag mogelijk gemaakt voor de status van immigrant in Canada dus het is een goede tijd voor ons om eindelijk haar Canadese immigranten status voor elkaar te krijgen terwijl dit nog mogelijk is.

De veiligheid in PNG is snel verslechtert. Dit was onlangs onder onze aandacht gebracht met onze gewapende hold-up, bijna dagelijks zijn er inbraken op ons missie centrum, langs de weg zijn er tal van overvallen en tal van misdaden tegen vrouwen. Met twee tienerdochters, voelen we dat we enige tijd in een veilige omgeving nodig hebben om onze kinderen te laten wennen aan een leven in een normale situatie. We zijn zeer terughoudend om te reizen uit het SIL centrum.

Door de kleine omvang van onze gemeenschap hier zijn onze kinderen opgegroeid in een zeer beschermde- en christelijke omgeving. Alle ouders letten op elkaars kinderen, er zijn internet filters, gedragsregels, een centrale avondklok, etc, die deze gemeenschap zeer veilig maken in sommige opzichten, maar we willen onze kinderen wat tijd geven om te leren om hun eigen beslissingen te maken, hun eigen normen te stellen, zodat ze goed kunnen omgaan met veel van de uitdagingen in verband met het opgroeien.

Zoals je je kunt voorstellen, is het niet eenvoudig geweest om het besluit te nemen te vertrekken en het leven en de bediening waar we zo vertrouwd mee waren achter te laten. Remi’s vader emigreerde naar Canada toen hij 50 jaar oud was. Remi wordt volgende maand 50 en we voelen ons alsof we "emigreren" naar Canada. Voor Tjandra is het daadwerkelijke emigratie, en voor de rest van het gezin voelt het ook zo. Zelfs Remi was nooit echt gevestigd in Canada door zijn onderwijs- en luchtvaart werk. We hebben nog veel beslissingen te maken, met inbegrip van wat we als volgende moeten doen.
MAF heeft gevraagd of we bij hen willen blijven, ofwel toekomstige missie vliegers instrueren in Three Hills in Alberta, of helpen met een vlucht-programma in Steinbach in Manitoba als een outreach naar de indiaanse gemeenschappen aldaar.

We weten echt niet op dit moment wat we gaan doen na onze terugkeer naar Canada en vragen uw gebeden terwijl we met deze beslissingen bezig zijn. We zullen hier tot het einde van het schooljaar blijven en daarna naar Canada terugkeren via Indonesië (buurland) om Tjandra's familie te zien. We hopen in Canada te arriveren tegen midden juli. We blijven met MAF en overleggen met hen over wat we als volgende moeten doen. Je kunt je voorstellen dat enkele van de vele details die we uit te werken hebben zijn:

• Waar we gaan wonen
• Of Remi's vader bij ons zal wonen
• Tjandra 's immigratie
• Canadese luchtvaart-licenties voor Remi
• Scholen voor onze kinderen
• Canadese ziektekosten (waar Tjandra geen recht op zal hebben als bezoeker)
• Een busje voor de familie heel snel na aankomst in Canada
• Het opbouwen van een thuis
• Onze kinderen die moeten integreren in Canada en nieuwe vrienden maken
• Deelnemen aan een week lang re-entry seminar in Colorado in augustus (en om daar te komen)
• Waar we bij aankomst verblijven in Canada
• Omgaan met het verlaten van de landen en culturen waar wij van zijn gaan houden.
• Beginnen om vrienden te maken in onze nieuwe woonplaats
• Omgaan met het schuldgevoel van het veroorzaken van een leemte in ons SIL centrum, omdat er nog geen vervanging is voor Tjandra’s twee banen en in de missie luchtvaart is een groot tekort aan piloten en monteurs
  
  

Houd ons aub in uw gebeden:

Hallo allemaal,

Omdat sommige van jullie vroegen waar we naar toe zouden gaan dachten we u te vertellen over een aantal recente mogelijkheden. Niets is echter zeker...nog niet.
We zijn in een zeer gelukkige positie te hebben gewerkt voor zowel Wycliffe als MAF. Wycliffe vroeg of we hun kantoor in Langley (vlakbij Vancouver) aan de Trinity Western Universiteit (waar Remi afgestudeerd is) wilden runnen. MAF-Canada ziet een mogelijkheid voor ons om hen te helpen, dus zijn we het idee aan het onderzoeken om ons te vestigen in Langley, het Wycliffe kantoor te bemannen en ook buiten het kantoor te werken voor de MAF.
We zouden allemaal heel blij zijn als dit voorstel goed zal uitwerken en waarderen uw gebeden voor deze prijs uit te werken. We houden jullie op de hoogte als er nieuws is.

Vestiging in Langley geeft ons de volgende mogelijkheden:

• Voor onze kinderen om vrienden te hebben die al in Langley wonen
• Mogelijkheid dat onze kinderen naar een christelijke school kunnen
• In de buurt van Remi's vader kunnen wonen (misschien kan hij bij ons intrekken)
• Gelegenheid voor Tjandra om enkele universitaire cursussen te volgen aan de 'Trinity Western Universiteit'
• Gelegenheid voor Tjandra om eindelijk te kunnen gaan werken voor de immigranten status
• Kunnen delen in de huishoudelijke spulletjes van Remi's vader als hij bij ons intrekt
• Voortgezette betrokkenheid bij zending (eigenlijk bij verschillende zendings organisaties)
• Dat onze kinderen kunnen wonen in de buurt van hun Canadese familieleden, met inbegrip van hun neven en nichten
  

Bid met ons dat dit allemaal zal werken.

We houden jullie op de hoogte, Remi

Remi & Tjandra van Wermeskerken